Εξωσωματική γονιμοποίηση: Μπορούμε να προβλέψουμε την αποτυχία;
28 Ιαν. 2016
Ακόμα και σήμερα, ύστερα από περίπου 40 χρόνια από την γέννηση του πρώτου παιδιού με εξωσωματική γονιμοποίηση, αμέτρητες μελέτες και συνεχής βελτίωση της τεχνολογίας, δεν μπορούμε να εξηγήσουμε με σιγουριά γιατί μια θεραπεία εξωσωματικής γονιμοποίησης απέτυχε, ιδιαίτερα όταν τα έμβρυα είναι πολύ καλής ποιότητας. Παγκοσμίως η πλειοψηφία των θεραπειών εξωσωματικής γονιμοποίησης καταλήγουν σε αποτυχία, και αυτό προκαλεί μεγάλη σύγχυση τόσο στο επιστημονικό κόσμο όσο και στα ενδιαφερόμενα ζευγάρια. Η αποτυχία εμφύτευσης είναι ένας απ τους πιο σημαντικούς περιορισμούς στις θεραπείες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.
Οι καθηγητές Nick Macklon από το πανεπιστήμιο του Southampton στην Μεγάλη Βρετανία και Frank Holstege από το πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης στην Ολλανδία εντόπισαν μια ανωμαλία στην έκφραση ενός γονιδίου στο ενδομήτριο της μήτρας που συνδέεται με αποτυχία εμφύτευσης του εμβρύου και επομένως αποτυχία επίτευξης εγκυμοσύνης ύστερα από εξωσωματική γονιμοποίηση.
Τα δείγματα ελήφθησαν μέσω βιοψίας του ενδομητρίου στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Ουτρέχτης και του Άμστερνταμ μεταξύ των περιόδων 2006-2007 και 2011-2013. Συνολικά ανέλυσαν δείγματα από 43 γυναίκες με επαναλαμβανόμενες αποτυχίες εμφύτευσης και 72 που γέννησαν μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση. Όλες οι γυναίκες ήταν κάτω των 38 ετών.
Μια συγκεκριμένη γενετική αλληλουχία (“αποτύπωμα”) βρέθηκε στο 80% των περιπτώσεων με ιστορικό επαναλαμβανόμενων αποτυχιών εμφύτευσης ενώ αυτό το αποτύπωμα δεν υπήρχε στις γυναίκες που είχαν μια επιτυχή θεραπεία.
Σε μια ανεξάρτητη ανάλυση 34 δειγμάτων φάνηκε ότι η εύρεση του γονιδίου προέβλεπε την αποτυχία εμφύτευσης σε ποσοστό 100%. Η ένταση του ¨αποτυπώματος¨ του γονιδίου η οποία βασίζετε σε 303 γονίδια συνδέεται και με διαφορετικά ποσοστά επαναλαμβανόμενων αποτυχιών εμφύτευσης.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Holestege ¨ένα μεγάλο μέρος γυναικών που παρουσιάζουν επαναλαμβανομένη αποτυχία εμφύτευσης ίσως να είναι υπογόνιμες λόγω προβλήματος με την δεκτικότητα του ενδομητρίου¨. Προτείνει ότι οι γυναίκες με την έκφραση του συγκεκριμένου γονιδίου φαίνεται να έχουν πολύ μικρή πιθανότητα επιτυχίας. Πρόκειται για μια πολύ σημαντική γνώση που μπορεί να βοηθήσει τους γιατρούς κατά την διάρκεια της συμβουλευτικής με το ζευγάρι.
Οι ερευνητές ελπίζουν ότι αυτά τα ευρήματα θα οδηγήσουν σε περεταίρω μελέτες για να δημιουργηθεί ένα γενετικό τεστ ώστε να μπορούμε να προβλέψουμε την πιθανότητα επιτυχίας μιας εξωσωματικής γονιμοποίησης όσον αφορά την δεκτικότητα του ενδομητρίου αλλά και να δώσουμε απάντηση στις περιπτώσεις επαναλαμβανόμενων αποτυχιών εμφύτευσης.
