...Και τα παράτησα όλα... γιατί τον πίστεψα...

Ήταν μόλις το περασμένο Σάββατο και πριν την Καθαρά Δευτέρα.

Οι πόνοι (λόγω μιας κύστης στην ωοθήκη σύμφωνα με όσα ήξερα μέχρι τότε) ήταν αφόρητοι και τυχαία είχα κλείσει ραντεβού για να συναντήσω τον κ. Πιστοφίδη στην Κρήτη.

Αμέσως μου συνέστησε την Καθαρά Δευτέρα να είμαι Αθήνα και Τρίτη να χειρουργηθώ κατεπειγόντως. Ήμουν στην Κρήτη με 2 μικρά παιδιά, το ένα άρρωστο με πνευμονία και 5 δικαστήρια να με περιμένουν την επόμενη εβδομάδα. Και τα παράτησα όλα... γιατί τον πίστεψα. Ήταν η σιγουριά της επιστημονικής γνώσης, η οποία όταν υπάρχει, σου εμπνέει σεβασμό και υποκλίνεσαι σε αυτήν.

Το χειρουργείο παρόλο που αποδείχθηκε πολύ πιο περίπλοκο από όσο περιμέναμε - το εντάσσω και αυτό στην καλή μου τύχη που βρέθηκε μπροστά μου αυτός ο άνθρωπος και η ομάδα του.

Γιατί και αυτό έχει τεράστια σημασία, οι άνθρωποί του είναι άτομα υψηλής επιστημονικής επάρκειας και ανθρωπιάς. Εκτός από τη φυσική ευγένεια του κ. Πιστοφίδη και το «low profile», που έχουν οι πραγματικά σοφοί άνθρωποι, μου κράτησε το χέρι στο χειρουργείο, με έπαιρνε τηλέφωνο πρωί - βράδυ και δεν μου είπε ποτέ μεγάλα λόγια.

Αυτοί είναι άλλωστε οι μεγάλοι άνθρωποι, που μεγαλουργούν με ταπεινότητα και σεβασμό. Κύριε Πιστοφίδη δεν θα σας ξεχάσω ποτέ. Ελπίζω τη δική μου τύχη να την έχουν και άλλες γυναίκες που ταλαιπωρούνται χρόνια με αντίστοιχα προβλήματα.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς.