...Όταν το χειρουργείο γίνεται εμπειρία φροντίδας & ανακούφισης...

Μόλις λίγες ημέρες έχουν περάσει από το χειρουργείο μου — χολοκυστεκτομή και υφολική υστερεκτομή με αφαίρεση δεξιάς σάλπιγγας και αριστερής ωοθήκης — και νιώθω σαν να το έζησα σε όνειρο...

Θέλω να μοιραστώ αυτή την εμπειρία, όχι μόνο για να ευχαριστήσω τους ανθρώπους που με φρόντισαν, αλλά και για να δώσω ελπίδα σε όσους φοβούνται το άγνωστο.

Η αρχική διάγνωση ήταν σοκαριστική: κύστη, ινομυώματα μεγάλων διαστάσεων, διογκωμένη μήτρα, αυξημένος καρκινικός δείκτης, χοληδόχος κύστη γεμάτη πέτρες και λάσπη — όλα αυτά σε συνδυασμό με νοσογόνο παχυσαρκία, αντίσταση στην ινσουλίνη και αρχόμενο διαβήτη. Η ανάγκη για άμεση αντιμετώπιση ήταν επιτακτική.

Ο γιατρός μου με καθοδήγησε στον κ. Γ. Πιστοφίδη και την ομάδα του — τη δική μου πλέον “magic team”. Από την πρώτη στιγμή ένιωσα πως το πρόβλημα είχε ήδη λυθεί. Η φράση του: «Το χειρουργείο μη σε απασχολεί· θα είναι εντελώς αναίμακτο — είναι δική μας δουλειά», με γαλήνεψε βαθιά.

Δέχτηκε να πραγματοποιηθούν και οι δύο επεμβάσεις ταυτόχρονα και με παρότρυνε να δω τον κ. Ανδρικόπουλο για τη χολή. Μετά και από αυτή τη συνάντηση, ένιωσα πως είχα πια βρει την άκρη του νήματος.

Η κα Κολοκοτρώνη, με την αμεσότητα, τη θετική της διάθεση και την προσωπική της εμπειρία, ήρθε να λύσει και την τελευταία μου απορία. Ο επαγγελματισμός της με καθήλωσε. Ακόμη και μετά το εξιτήριο, φρόντισε να φτάσουν στο δωμάτιό μου τα φάρμακα που χρειαζόμουν, ώστε να μη χρειαστεί να αναζητήσω φαρμακείο. Μια πράξη ουσιαστικής φροντίδας που με συγκίνησε βαθιά.

Φτάνοντας στην κλινική «Λευκός Σταυρός» για τον προεγχειρητικό έλεγχο, βρέθηκα σε ένα όμορφο περιβάλλον που δεν θύμιζε νοσοκομείο. Η αντιμετώπιση ήταν άμεση, επαγγελματική και ανθρώπινη. Σε λιγότερο από μία ώρα είχα ολοκληρώσει τη διαδικασία και επέστρεψα σπίτι, ακολουθώντας τις οδηγίες.

Την ημέρα του χειρουργείου με υποδέχτηκαν με τον καλύτερο τρόπο. Με οδήγησαν στο δωμάτιο και μου εξήγησαν αναλυτικά τη διαδικασία. Και οι δύο γιατροί με επισκέφθηκαν, με εμψύχωσαν και με καθησύχασαν. Στην αίθουσα του χειρουργείου, όλη η ομάδα με υποδέχτηκε με χαμόγελο και θετική διάθεση, κάνοντάς με να νιώσω ασφάλεια και ηρεμία.

Παρότι οι φλέβες μου δεν συνεργάζονταν, ο αναισθησιολόγος — ο «μπάρμαν» του χειρουργείου, κύριος Δημητρόπουλος — έκανε τα πάντα για να μη με ταλαιπωρήσει και να μη νιώσω φόβο ή αγωνία. Το μόνο μου «παράπονο» είναι πως δεν μου έδωσε μια δόση από το «μαγικό κοκτέιλ» για το σπίτι, γιατί ξύπνησα ξεκούραστη, με διαύγεια πνεύματος και — το τονίζω — χωρίς πόνο. Χωρίς πόνο. Χωρίς πόνο.

Παρέμεινα αρκετές ώρες στο χειρουργείο λόγω των δύο επεμβάσεων. Κι όμως, δεν έχω τομές, δεν έχω ράμματα, δεν αισθάνομαι χειρουργημένη. Θα ορκιζόμουν πως δεν αφαιρέθηκε τίποτα, αν δεν έβλεπα στον υπέρηχο της επόμενης ημέρας ότι όλα είχαν γίνει άψογα.

Αυτό που με συγκλόνισε περισσότερο ήταν η επιστημονική κατάρτιση, η χειρουργική δεξιοτεχνία και η απόλυτη ακρίβεια των γιατρών μου. Οι κύριοι Πιστοφίδης και Ανδρικόπουλος δεν είναι απλώς κορυφαίοι επιστήμονες με βαθιά γνώση και εμπειρία· είναι σπάνιοι άνθρωποι. Μου ενέπνευσαν απόλυτη εμπιστοσύνη, με έκαναν να νιώσω ασφάλεια και έλυσαν οριστικά το πρόβλημά μου χωρίς πόνο, χωρίς δυσφορία, χωρίς την αίσθηση ότι πέρασα χειρουργείο. Η προσέγγισή τους δεν ήταν απλώς ιατρική — ήταν βαθιά ανθρώπινη, σχεδόν καλλιτεχνική, με σεβασμό στο σώμα και την ψυχή του ασθενούς. Δεν με χειρούργησαν· με φρόντισαν, με θεράπευσαν, με απελευθέρωσαν.

Κλείνοντας, θέλω να πω ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στα κορίτσια του νοσηλευτικού προσωπικού του 5ου ορόφου: ευγενικές, υποστηρικτικές, διακριτικές και πάντα με χαμόγελο. Η παρουσία τους έκανε τη νοσηλεία μου να μοιάζει με κούρα φροντίδας και ξεκούρασης.

Κύριε Πιστοφίδη, κύριε Ανδρικόπουλε, σας ευχαριστώ από καρδιάς. Εύχομαι να σας έχει ο Θεός καλά, ώστε να συνεχίζετε να χαρίζετε υγεία με την ίδια ευκολία και ασφάλεια που τη χαρίσατε και σε εμένα. Θα θυμάμαι για πάντα αυτή τη μοναδική εμπειρία — τη γλυκύτερη γεύση που μπορεί να βιώσει ένας ασθενής.

Είστε οι καλύτεροι.