...Έκανα ένα υγιέστατο κοριτσάκι το οποίο σήμερα είναι 17 ετών...

Νομίζω ότι είμαι από τις πιο τυχερές γυναίκες του πλανήτη.

Παντρεύτηκα το 1994 και ξεκινήσαμε αμέσως προσπάθειες για παιδί. Σε όποιον γιατρό και αν πήγαινα και δεν πήγα και σε λίγους 7 τον αριθμό που ζητούσαν προγεννητικό έλεγχο και μάλιστα τα ίδια πράγματα δηλ. εξέταση στίγμα κλπ. Πέρασαν έτσι 3 χρόνια και κανένας γιατρός δεν ζήτησε να κάνει εξετάσεις και ο άντρας μου, ούτε είχαν εντοπίσει ότι έχω πολυκυστικές ωοθήκες.

Στο τέλος πήγαμε σε ένα γιατρό που εντόπισε ότι ο άντρας μου έχει πρόβλημα με το σπέρμα του και μας είπε ότι ο μόνος τρόπος για να αποκτήσω παιδί είναι να απευθυνθώ σε κέντρο στην Ελβετία σε τράπεζα σπέρματος...

Όταν μου σύστησαν τον κ. Πιστοφίδη πήρα τηλέφωνο αμέσως το πρωί της επόμενης μέρας και μου έκλεισαν ραντεβού μετά από 3 εβδομάδες. Το μεσημέρι 15:00 μμ με ενημερώνουν από το γραφείο του ότι ακυρώθηκε ένα ραντεβού στις 19:00 μμ και αν με ενδιέφερε. Πέταξα από την χαρά μου και πήγαμε στο ραντεβού.

Μας ζήτησε να τον ενημερώσουμε για το τι έχουμε κάνει μέχρι τώρα και αφού άκουσε την ιστορία μας, μας είπε ότι όλα αντιμετωπίζονται χωρίς να θίξει κανέναν γιατρό. Το μόνο που μας ζήτησε ήταν να κάνουμε κάποιες εξετάσεις στο Παίδων στο τμήμα γενετικής για συγκεκριμένου λόγους.

Ξεκινήσαμε την α' προσπάθεια τον Απρίλιο του 1997 η οποία δεν πέτυχε λόγο των πολυκυστικών ωοθηκών. Στην συνέχεια μου είπε να μην απογοητεύομαι και μετά τις καλοκαιρινές διακοπές θα ξαναπροσπαθήσουμε με βραχυχρόνιο πρόγραμμα.

Τον Αύγουστο του 1997 ξεκίνησα την β' προσπάθεια και την 1/9/1997 μου έκανε την έμβρυο μεταφορά από δυο γονιμοποιημένα ωάριο εκ των οποίον μου είπε ότι στο ένα έγινε τέλεια γονιμοποίηση.

Είχαμε μία τέλεια συνεργασία τόσο με τον ίδιο όσο και με τους συνεργάτες του και ιδιαίτερα τον κ. Γρηγοράκη τον ενδοκρινολόγο. Με ξεγέννησε στο μαιευτήριο Μητέρα 2/6/1998 και έκανα ένα υγιέστατο κοριτσάκι το οποίο σήμερα είναι 17 ετών.

Τόσο ο άντρας μου όσο και εγώ θεωρούμε τους εαυτούς μας από τους πιο τυχερούς ανθρώπους του κόσμου που έχουμε στην ζωή μας αυτό το παιδί. Νομίζω ότι μόνο όποιος προσπαθεί να κάνει ένα παιδί και δεν μπορεί καταλαβαίνει την αξία και το μεγαλείο αυτού του ανθρώπου γιατί πάνω από όλα είναι ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΑΝΘΡΩΠΟΣ και όχι εκμεταλλευτής του πόνου του καθενός.

Ξαναβρέθηκα μαζί του το 2011 όπου μου έκανε κάποια αφαίρεση πολύποδα από τον τράχηλο.

Εύχομαι να τον έχει ο θεός καλά τον ίδιο, τους δικούς του, και τους συνεργάτες του και να είναι υγιείς να χαρίζει χαρά στους ανθρώπους όσο μπορεί.