...«ερωτεύτηκα»... έναν εξαιρετικό επιστήμονα, έναν υπέροχο γιατρό, έναν απίστευτο άνθρωπο.

Δεν νομίζω ότι μπορώ να εκφράσω εδώ με λόγια αυτό που ένιωσα από την πρώτη χειραψία μέχρι το πέρας της επέμβασης... αν θα τολμούσα, ένα μόνο θα μπορούσα να πω... ναι, "ερωτεύτηκα"... έναν εξαιρετικό επιστήμονα, έναν υπέροχο γιατρό, έναν απίστευτο άνθρωπο.

"Μπήκα στο ιατρείο του συστημένη και στα πρώτα λεπτά κιόλας ήμουν σίγουρη ότι ήθελα εκείνος να κάνει την επέμβαση η οποία έπρεπε να γίνει. Είχα κάνει μία άστοχη προσπάθεια εξωσωματικής με τον πρώην γυναικολόγο μου, και λέω άστοχη γιατί τα ινομυώματα ήταν πολύ μεγάλα σαν κοτρώνες και τοποθετήσαμε μέσα δύο μόνο γονιμοποιημένα ωάρια, τα οποία δεν είχαν και καμία τύχη.. Πρώτη εμπειρία εξωσωματικής, χωρίς να γνωρίζω και πολλά, στην επίσκεψή μου μετά την προσπάθεια ρώτησα εύλογα τί θα μπορούσαμε να κάνουμε για να πετύχει? Πήρα ασαφή απάντηση και ένθερμη υποστήριξη να προχωρήσω μαζί με τα ινομυώματά μου γιατί δεν δημιουργούσαν κανένα πρόβλημα...

Θέλοντας να πάρω μία δεύτερη γνώμη, ακολούθησε επίσκεψή μου σε μεγάλο γυναικολόγο ειδικό εξωσωματικής, ο οποίος με υπέβαλε σε σαλπιγγογραφία, για να μου πει τελικώς και λίγο γρήγορα και "στο πόδι" ότι πρέπει να χειρουργηθώ, λαπαροσκοπικά αν θελήσω να συνεχίσω την όποια προσπάθεια, χωρίς επεξήγηση άλλη και απλώς θα πρέπει να το πάρω απόφαση και τίποτε άλλο. Μιλώντας με φίλη-μητέρα μου είπε μα δε ρώτησες αυτό? δε ρώτησες πώς το άλλο? κτλ. Μα τί να ρωτήσω, δε ξέρω και τί να ρωτήσω.. Ο πρόλογος αυτός γιατί μετά την πρώτη χειραψία με τον κο Πιστοφίδη και την εξέταση στο ιατρείο του, η εσωτερική μου φωνή ψιθύριζε "ναι, αυτός είναι, ήταν αυτό που έψαχνα". Μου είπε αναλυτικά τί γίνεται εάν κάνω την επέμβαση και τί εάν δεν την κάνω, δε ρώτησα τίποτα, μου μίλησε για την επέμβαση περιγραφικά και με λεπτομέρειες, όχι μόνο απαντώντας στις ερωτήσεις που θα έκανα πριν τις κάνω αλλά και ακόμη μου απαντήθηκαν όλες οι ερωτήσεις που τυχόν θα ήθελα να κάνω χωρίς να τις κάνω.

Έφυγα από το ιατρείο του ήρεμη, ξέροντας τα πάντα, είχα ήδη εμπιστευθεί την υγεία μου στα χέρια του, και είχα ήδη αποφασίσει ότι θα προχωρήσω μαζί του στην επέμβαση. Με καθοδήγησε στην επικοινωνία μου με την επιστημονική του ομάδα και με κάλεσε ο ίδιος να σιγουρευτεί ότι είναι όλα καλά για την επερχόμενη ημερομηνία της επέμβασης, πολύ σημαντικό και υπέροχο εκ μέρους του. Η επέμβαση ήταν πολύ δύσκολη, καθώς έχω θρομβοφιλία, διήρκησε πολύ παραπάνω απ' όσο θα ήταν πραγματικά, η ομάδα του τόσο εξαιρετική όπως και ο ίδιος εξάλλου, το νοσηλευτικό προσωπικό του Λευκού Σταυρού επίσης, με μεγάλη φροντίδα σε όλα όσα έκαναν για μένα κάτω από τις οδηγίες του.

Κάθισα λίγο περισσότερο διασφαλίζοντας την υγεία μου σε όλα τα επίπεδα, για να είναι σίγουρος ότι θα φύγω σε άριστη κατάσταση. Πάνω απ' όλα, τέλειωσε μόνο με ελάχιστο μετεγχειρητικό και δεν θα ξεχάσω μετά που ξύπνησα από το χειρουργείο, το χάδι του στο χέρι μου λέγοντάς μου ότι όλα πήγαν πολύ καλά και μεταδίδοντάς μου την τεράστια αγάπη του γι' αυτό που κάνει, την φροντίδα του για τους ασθενείς του και την θετική του ενέργεια. Νοιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη για τα μαγικά χέρια, το ζεστό χαμόγελο, τον καταπληκτικό άνθρωπο, τον εξαιρετικό επιστήμονα. Τώρα ίσως καταλαβαίνετε γιατί άρχισα με την λέξη "ερωτεύτηκα". Πολλά συγχαρητήρια και δύναμη σε όλα όσα κάνετε εσείς κε Πιστοφίδη και η ομάδα σας. Με απεριόριστη εκτίμηση, είστε μοναδικός!