...Φεύγοντας από το ιατρείο, ένιωθα ότι είχε πάρει επάνω του όλο το βάρος

Τον Απρίλιο του 2016 διαγνώστηκα με ένα ινομύωμα 12 εκ. ...

Μετά την αναστάτωση που φέρνει για πρώτη φορά ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, άρχισε η περιπλάνηση στους γιατρούς. Όλοι συμφωνούσαν στην αφαίρεσή του με ανοιχτό χειρουργείο λόγω μεγέθους και με επίπονη και χρονοβόρα ανάρρωση. Πολλοί γιατροί, εμπιστοσύνη πουθενά, απόφαση καμία.

Στην πρώτη συνάντηση με τον κ. Πιστοφίδη ένιωσα ασφαλής. Πρότεινε μίνι λαπαροτομή για την αφαίρεση των δύο ινομυωμάτων (10εκ. και 2εκ.) που μόνο αυτός διέγνωσε, και με τη σιγουριά και την ηρεμία του, απομάκρυνε κάθε αμφιβολία και φόβο. Φεύγοντας από το ιατρείο, ένιωθα ότι είχε πάρει επάνω του όλο το βάρος του προβλήματος κι έτσι δεν είχα να σκεφτώ κάτι άλλο.

Έμεινα στο Λευκό Σταυρό 2 βράδια και μετά τις πρώτες βόλτες που έκανα στο διάδρομο του νοσοκομείου, είχα μόνο τραβήγματα. Το ίδιο και στο σπίτι. Από την 8η μέρα, ακριβώς μια εβδομάδα μετά το χειρουργείο, τέλος και τα τραβήγματα. Είχα ήδη ξεχάσει και το χειρουργείο και όλα τ' άλλα.

Το μόνο που κρατώ στο μυαλό μου είναι τα πρόσωπα αυτής της ιστορίας, τον κ. Πιστοφίδη με τη βαθιά ανθρώπινη στάση του προς τον ασθενή, τον κ. Δημητρόπουλο για τις (απεγνωσμένες) προσπάθειες να διώξει κάθε αρνητική σκέψη λίγα λεπτά πριν το χειρουργείο, την κ. Φύτρου, όλους τους συνεργάτες και το προσωπικό της κλινικής. Τους ευχαριστώ όλους για τη βοήθεια και την προσφορά τους.

Κ. Πιστοφίδη, σας ευχαριστώ πολύ για όλα.