...Ποιός θα μου το έλεγε ότι μπορεί να συμβεί αυτό

Γράφω γιατί θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία που είχα προ ολίγων ημερών στην κλινική του Λευκού Σταυρού.

Για να προλογίσω, πριν από 16 χρόνια (στα 18 μου δηλαδή) έκανα μία απλή (κατά τα φαινόμενα) επέμβαση σε ένα δημόσιο νοσοκομείο (αφαίρεση κύστης ωοθήκης με ανοιχτό χειρουργείο). Όλοι μου έλεγαν ότι είναι μία επέμβαση ρουτίνας και ότι σε λίγες μέρες θα είμαι περδίκι, κάτι το οποίο αποδείχτηκε τεράστιο ψέμα. Σφάδαζα από τους πόνους, σηκώθηκα από το κρεβάτι σε 2 εβδομάδες και ένιωθα καλύτερα μόνο μετά από 3μήνες.

Όταν λοιπόν άκουσα, πριν από λίγους μήνες, ότι έχω ινομυώματα για αφαίρεση, η ιδέα μου φάνηκε τρελή γιατί όλες οι άσχημες αναμνήσεις που είχα γύριζαν μέσα στο κεφάλι μου. Άρχισα να ψάχνω με την βοήθεια της οικογένειάς μου για κάποιον που γνωρίζει καλά τη δουλεία του και πάνω απ' όλα ήθελα την επέμβαση λαπαροσκοπική. Μετά από κάμποσο καιρό δέχτηκα τηλεφώνημα από τον πατέρα μου να επικοινωνήσω όπως μου είπε "με την κορυφή της Αθήνας" στο συγκεκριμένο τομέα. Το έκανα. Επικοινώνησα με έναν απλό, πρόσχαρο άνθρωπο. Έκανα επίσης και την επέμβαση.

Δε μπορώ με λόγια να περιγράψω την διαφορά. Μου αφαίρεσαν (ο κ. Πιστοφίδης και η ομάδα του) τα ινομυώματα, 2 κύστες και όλες τις συμφύσεις που μου είχε προκαλέσει το πρώτο χειρουργείο. Και μετά από αυτό μπορώ με σιγουριά να σας πω ότι δεν πόνεσα καθόλου. Μπορούσα να σηκώνομαι όποτε το ήθελα, να μετακινούμε εύκολα και επαναλαμβάνω κάνοντας όλες αυτές τις κινήσεις να μην νιώθω πόνο. Εδώ σαφώς έχουμε να κάνουμε με επαγγελματίες που συμπεριφέρονται άψογα με ευγένεια, υπομονή και καλοσύνη από την αρχή μέχρι το τέλος της παραμονής ενός ατόμου στην κλινική.

Σας ευχαριστώ όλους από καρδιάς, όλους τους συνεργάτες του Λευκού Σταυρού μα πάνω απ' όλα τον κύριο Πιστοφίδη για την υπερπροσπάθεια του να μου γυρίσει πίσω την υγεία μου.

Με σεβασμό Δ. Π.