...2 μέρες πριν, άκουσα δυο μικροσκοπικές καρδούλες να ζουν και μεγαλώνουν μέσα μου

Μετά από ένα απόλυτα επιτυχημένο χειρουργείο το καλοκαίρι του 2015, ήρθε η μεγάλη απόφαση για το επόμενο βήμα.

Ήρθε η ώρα να γίνουμε επιτέλους γονείς.

Έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη σε αυτόν το υπέροχο άνθρωπο και λαμπρό επιστήμονα, αρχές Νοεμβρίου 2016 μιλήσαμε με τον κ. Πιστοφίδη, του οποίου τα λόγια δεν μπορώ να τα ξεχάσω "Παιδί θα κάνεις! Μια προσπάθεια θα κάνουμε μόνο και θα πάνε όλα καλά! Έχε μου εμπιστοσύνη!"

Πραγματικά δεν χάσαμε καθόλου χρόνο. Αρχές Δεκεμβρίου ξεκινήσαμε την διαδικασία εξωσωματικής. Και μόνο που ήμουν στα χέρια του ήμουν ήρεμη, με απίστευτη διάθεση και απόλυτα σίγουρη για την επιτυχία (Κι ας είχα στο ιστορικό μου άλλες 2 αποτυχημένες προσπάθειες σε άλλο κέντρο πριν από το χειρουργείο που έκανα το καλοκαίρι του 2015). Σε όλη τη διαδικασία ήταν πάντα δίπλα μου και η Σωτηρία το κορίτσι θαύμα, ήταν εκεί να με ηρεμεί, να με συμβουλεύει και να με καθοδηγεί ήταν η "σανίδα σωτηρίας μου"!

Δεν θα ξεχάσω τη στιγμή που αντίκρισα τα εμβρυάκια μου λίγο πριν την εμβρυομεταφορά. Τα κοίταξα στην οθόνη και το πρώτο πράγμα που είπα από μέσα μου ήταν "Αυτά είναι τα μωρά μου!" και ξέσπασα χωρίς να το θέλω σε κλάματα και αναφιλητά.

Όμως ακόμα κι εκείνη την στιγμή η γεμάτη ηρεμία φωνή του αγαπημένου μου γιατρού και το χάδι της Δώρας στα δεξιά μου με έκαναν αμέσως να ηρεμήσω και η διαδικασία ολοκληρώθηκε! Την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου λοιπόν, πριν 2 μέρες δηλαδή, είχα τη χαρά να ακούσω δυο μικροσκοπικές καρδούλες να ζουν και μεγαλώνουν μέσα μου.

Ναι είναι τα μωρά μου! Είναι εκείνα τα εμβρυάκια που με έκαναν να κλάψω πριν ένα μήνα αλλά τώρα μου έχουν χαρίσει το πιο πλατύ χαμόγελο!

Θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου τον αγαπημένο μου γιατρό κ. Γ. Πιστοφίδη για το δώρο που μου έκανε, την Σωτηρία Καλύβη για την υπέροχη υποστήριξη που μου παρείχε καθώς και την Δώρα Φουντούκη για εκείνο το χάδι που μου πρόσφερε την ώρα της εμβρυομεταφοράς. Σας αγαπώ πολύ και τους τρεις και σας νιώθω οικογένεια μου!